Reuk- en smaakstoornissen raken honderdduizenden Nederlanders, maar blijven vaak onzichtbaar
Utrecht, 24 februari 2026 - Op 27 februari 2026 is het internationale Anosmia Awareness Day. Wereldwijd wordt die dag stilgestaan bij mensen met een reuk- en/of smaakstoornis. In Nederland gaat het naar schatting om zo’n 5 procent van de bevolking. Door het coronavirus groeide deze groep de afgelopen jaren sterk. Omdat veel mensen (deels) herstellen, is niet precies bekend hoeveel mensen langdurig met reuk- of smaakverlies leven.
Reuk- en smaakstoornissen kunnen ontstaan na een virusinfectie, een ongeval of een andere medische oorzaak, maar kunnen ook aangeboren zijn. De impact ervan wordt vaak onderschat. Wie zijn reuk verliest, mist niet alleen geuren, maar verliest een belangrijk zintuig dat onlosmakelijk verbonden is met bijvoorbeeld veiligheid, eten, emoties en sociale interactie.
Wat is anosmie?
Anosmie betekent het volledig ontbreken van reuk. Daarnaast bestaan er andere reukstoornissen, zoals hyposmie (verminderde reuk) en parosmie (vervormde reuk). Ongeveer 90 procent van de klachten betreft een reukstoornis; echte smaakstoornissen komen minder vaak voor. Toch heeft reukverlies een grote invloed op smaakbeleving: zo’n 70 procent daarvan ontstaat via de neus.
De gevolgen gaan verder dan het niet kunnen ruiken van geuren. Mensen met reuk- en smaakstoornissen ervaren beperkingen in hun dagelijks leven, bijvoorbeeld bij koken en eten, het waarnemen van gevaar (zoals gas of brand) en hun mentale en sociale welzijn. Omdat de aandoening onzichtbaar is, voelen veel mensen zich onvoldoende begrepen door hun omgeving.
Erkenning
Reuksmaakstoornis.nl, de Nederlandse patiëntenvereniging voor mensen met een reuk- en/of smaakstoornis, vraagt op Anosmia Awareness Day nadrukkelijk aandacht voor erkenning.
“Anosmie wordt nog vaak gezien als iets kleins, terwijl het ontbreken van een zintuig grote gevolgen heeft voor het dagelijks leven,” zegt Saskia van Groesen, secretaris van Reuksmaakstoornis.nl.
“Wij vinden het belangrijk dat reukverlies wordt erkend als een beperking, net zoals dat geldt voor het verlies van zicht of gehoor.”
Die erkenning helpt niet alleen bij begrip vanuit de omgeving, maar ook bij betere begeleiding en zorg. Voor mensen die werken aan herstel van hun reukvermogen ontwikkelde de vereniging de gratis app Smellow, die ondersteunt bij reuktraining en helpt om het oefenen in het dagelijks leven vol te houden.
Behandeling vraagt maatwerk
Die behoefte aan erkenning raakt ook aan de manier waarop reukstoornissen worden benaderd in de zorg. Want reukverlies is niet voor iedereen hetzelfde, en vraagt dus om maatwerk.
“Bij reukstoornissen is het belangrijk om eerst goed te begrijpen wat er precies aan de hand is,” zegt dr. Dick Kooper, KNO-arts bij het Reinier de Graaf ziekenhuis in Delft en gespecialiseerd in reuk- en smaakstoornissen.
“Reukverlies kan verschillende oorzaken hebben, zoals allergie, neuspoliepen of schade na een infectie zoals covid. Die oorzaak bepaalt wat zinvol is om te doen. Er zijn meerdere behandelopties: soms medicatie, soms een operatie, soms reuktraining en in specifieke gevallen ook nieuwere behandelvormen zoals PRP. Het is dus niet één behandeling voor iedereen; een goede evaluatie en maatwerk samen met de patiënt zijn altijd het uitgangspunt.”
Reuksmaakstoornis.nl roept media en publiek op om op 27 februari 2026 stil te staan bij het belang van reuk en smaak - en bij de mensen voor wie dit niet vanzelfsprekend is.