Het rapport Focus op de goudvoorraad van de Algemene Rekenkamer legt een opmerkelijke tegenstelling bloot. Terwijl centrale banken wereldwijd goud juist een steeds prominentere rol geven binnen hun reserves, lijkt het strategische belang van de Nederlandse goudvoorraad in Den Haag relatief weinig aandacht te krijgen. Dat is opvallend, omdat goud een van de weinige reserveactiva is zonder tegenpartijrisico en juist bedoeld is voor omstandigheden waarin financiële markten of internationale verhoudingen onder druk staan.
Goud als financiële noodreserve
Voor centrale banken fungeert goud als een financiële noodreserve, vergelijkbaar met een spaarpot voor extreme scenario's. Dat hebben we dit jaar gezien toen landen als Rusland en Turkije hun goudreserves gebruikten om financiële schokken op te vangen en vertrouwen in hun financiële positie te ondersteunen. Centrale banken zijn ondanks de sterke dollar en een historisch hoge goudprijs de afgelopen jaren structureel goud blijven kopen. Vooral China bouwt zijn reserves verder uit. Dat onderstreept dat goud door veel monetaire autoriteiten niet wordt gezien als een belegging, maar als een strategisch anker binnen de nationale reserves.
Een strategische reserve verdient strategische aandacht
Tegen de geopolitieke achtergrond is het begrijpelijk dat de Algemene Rekenkamer kritische vragen stelt over de informatiepositie van het ministerie van Financiën. Als goud een strategische reserve is, dan verdient deze ook strategische aandacht. Juist nu geopolitieke spanningen toenemen en economische machtsblokken verschuiven.
Nederland beschikt over een aanzienlijke goudvoorraad, maar de vraag is of het belang daarvan voldoende wordt erkend. Op een moment waarop de goudprijs aanzienlijk lager ligt dan eerder dit jaar, zou het zelfs verdedigbaar zijn om te onderzoeken of uitbreiding van de nationale goudreserve in het Nederlandse belang kan zijn. Als andere centrale banken hun positie versterken, is het logisch om ten minste dezelfde strategische afweging te maken.