Dit weekend was WorldPride in Amsterdam, dat zichtbaar maakt dat inclusie belangrijk is, maar ook dat het continu actie vereist. Echte inclusie vraagt niet alleen om zichtbaarheid maar om stappen. Dat begint met het ontwikkelen van producten en diensten die voor iedereen geschikt zijn; waaronder betaalmiddelen.
Als een betaalmiddel niet voor iedereen bruikbaar is, is het geen goed betaalmiddel. Ook de behoeften van kleinere gebruikersgroepen moeten vanaf het begin worden meegenomen in innovatie en ontwerp. Betalen is een dagelijkse noodzaak die naadloos, veilig en voor iedereen beschikbaar hoort te zijn. Dat vraagt om een betaalsysteem dat erop is ingericht dat iedereen in staat is deze handeling op een makkelijke én fijne manier uit te voeren. Bij betaalontwikkelingen moet daarom altijd de mens op de voorgrond staan.
Het fysieke en emotionele knelpunt
Betalen doen we zo vaak dat het onbewust een bijna onzichtbaar onderdeel van het dagelijks leven is. Maar voor blinden en slechtzienden is makkelijk en zelfstandig betalen minder vanzelfsprekend. Het herkennen van de juiste pas in een overvolle portemonnee is vaak een obstakel.
Daarnaast ervaren transgenderpersonen barrières wanneer de naam op hun betaalpas niet overeenkomt met hun identiteit. Dit leidt tot ongemakkelijke en onnodige confrontaties aan de kassa.
Innovaties voor tastbare inclusiviteit
De oplossing ligt in personalisatie en universeel design. Door strategische samenwerkingen in de sector kunnen consumenten inmiddels hun gekozen naam in plaats van hun paspoortnaam op de pas laten zetten. Dit vergroot de emotionele veiligheid.
Tegelijkertijd maakt een fysieke innovatie, zoals een unieke inkeping in de rand van de kaart, het product tastbaar bruikbaar voor mensen met een visuele beperking. Verschillende inkepingen zorgen ervoor dat een gebruiker op de tast direct weet of het een pinpas, creditcard of andere soort kaart betreft.
Daag de industrie uit om frictie weg te nemen
Inclusiviteit is geen keuze, maar een randvoorwaarde. Mensen achterlaten in het betaallandschap, is ervoor kiezen dat een groep minder toegang heeft tot een van de belangrijkste handelingen in onze maatschappij. Door de industrie uit te dagen frictie weg te nemen, wordt het betaallandschap niet alleen moderner en veiliger, maar bovenal menselijker.