Een groep Amsterdammers, vertegenwoordigd door het burgerinitiatief 'Amsterdam heeft een Keuze', stapt naar de rechter omdat zij de inspanningen van de gemeente ontoereikend achten nu het aantal toeristische overnachtingen boven de door henzelf gestelde bovengrens uitkomt. De gemeente zou volgens hen meer en betere maatregelen moeten nemen om het aantal overnachtingen terug te brengen en overlast door massatoerisme tegen te gaan.
Er is niet één magische oplossing om toerisme in balans te brengen. De gemeente Amsterdam en haar partners voeren, ook vergeleken met andere steden, al een zeer actief beleid om toerisme in goede banen te leiden. Elke mogelijke maatregel kent echter nadelen en beperkingen en het kan lang duren voordat de effecten zichtbaar worden. Je kunt natuurlijk de toeristenbelasting nog verder verhogen, maar dan moet je nog steeds afwachten of dat echt leidt tot minder toeristen in de stad. Toeristen zouden dan bijvoorbeeld kunnen uitwijken naar de plaatsen rond Amsterdam voor overnachtingen en vanuit daar alsnog dagelijks naar de stad reizen.
Belangrijker dan het beoordelen van individuele maatregelen is dan ook de mix en de onderliggende filosofie: "De stad is er in eerste instantie voor de bewoners. De bezoekers mogen daarvan, als tijdelijke bewoners, meegenieten." Als bezoekers bijdragen aan de kwaliteit van leven van bewoners, kan dat verder worden gestimuleerd. Als hun aanwezigheid en/of gedrag die kwaliteit van leven vermindert, zijn maatregelen nodig om dat tegen te gaan. Dat partijen elkaar aanspreken op de gedeelde verantwoordelijkheid om te handelen volgens deze filosofie, zoals nu in Amsterdam gebeurt, is op zichzelf niet verkeerd, maar het is jammer dat men de noodzaak voelt dit via een rechtszaak te beslechten.