Met een nieuw kabinet valt steevast het woord bezuinigingen. Toch zijn bezuinigingen op bijvoorbeeld de gehandicaptenzorg nu alweer van de baan. Dat terwijl ze een kans bieden voor een hoognodige evaluatie van het systeem. Bezuinigingen dwingen namelijk tot minder regels, omdat dat de enige manier is om een goedkoper, toekomstbestendig systeem te creëren.
Systemen proberen te overleven
Een systeem probeert zichzelf altijd in stand te houden, want daardoor kan het ‘overleven’. Zeker in de zorg, waar vergrijzing een grote rol speelt, is er daarom een enorme uitgavengroei, want het huidige systeem is daar niet op gebouwd. Meer bestedingsruimte creëren is symptoombestrijding, niet het aanpakken van de bron.
Als we het huidige systeem toekomstbestendig willen maken, moet het veranderen. En om verandering in gang te zetten, moet daar de noodzaak toe zijn. Zolang de begroting meegroeit, ontbreekt de noodzaak en dus de verandering.
Rigoureus hervormen
De noodzaak moet wel gepaard gaan met rigoureuze hervormingen door beleidsmakers. Het systeem bestaat nu uit allerlei kaders en grenzen. De verschillende wetten, financieringsvormen en controlemechanismen leiden tot allerlei plekken waar mensen tussen wal en schip kunnen vallen. En dat gebeurt dan ook.
Al deze regels en financiën moeten samengevoegd worden. Ook moet er meer oog komen voor het bouwen van een gemeenschap. Als alle budgetruimte in één zorgwet gebundeld wordt en elke zorgbehoevende met een 'zakje' geld op basis van een indicatie geholpen wordt door de hele maatschappij, bespaart dat enorm.
Knarrenhof
De tijd is nu rijp voor een meer maatschappelijke benadering van zorg met minder regeldruk, want de zorgsector en de maatschappij omarmen ‘gemeenschap’ steeds meer. Dat is bijvoorbeeld te zien bij initiatieven zoals de Knarrenhof, Buurkracht of de Social Hub. Daarnaast geeft het meer ruimte aan de talloze mantelzorgers die wij in Nederland kennen. Het geeft een meer inclusieve en tolerante maatschappij.
Zo hoeft de gemeente niet meer alles te regelen, zoals is gebeurd na het invoeren van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). En dat zal zowel de gemeente, die te veel op haar bordje heeft, als de zorgbehoevenden alleen maar goed doen. Want dan is het web van regels vervangen door menselijke zorg. Met de noodzaak tot minder regels door bezuinigingen, besparen we dus veel geld.