Driebergen, 20 februari 2026 — Het nieuws dat Elon Musk volgens verschillende analyses in 2026 mogelijk ’s werelds eerste triljonair zou kunnen worden, is meer dan een opvallende krantenkop. Het is een symptoom van een systeem waarin extreme rijkdom niet alleen kan ontstaan, maar ook als “normaal” wordt voorgesteld. In het nieuwe boek Minder macht voor de miljardair! en via de website superrijkenbelasting.nl trekt Fonteijn een duidelijke conclusie: miljardairs zijn een democratisch probleem en we moeten regels invoeren die extreme rijkdom voorkomen en winsten eerlijker verdelen.
“Ik ben tegen miljardairs,” zegt Fonteijn. “Niet uit afgunst, maar omdat extreem veel geld in handen van een enkeling onvermijdelijk leidt tot extreem veel invloed. Een samenleving waarin iemand triljonair kan worden, accepteert dat economische macht zich opstapelt tot ver boven wat democratisch gezond is. Dat moeten we niet romantiseren, maar begrenzen.”
De triljonair als alarmsignaal
De term ‘triljonair’ klinkt futuristisch, bijna abstract. Maar de werkelijkheid erachter is concreet: als een handvol mensen in recordtempo rijker wordt, terwijl koopkracht, publieke voorzieningen en kansen voor velen onder druk staan, dan gaat er iets mis in de spelregels.
Minder macht voor de miljardair! laat zien hoe extreme rijkdom samenhangt met:
- scheve verdeling van productiviteitswinst (wie profiteert van groei en innovatie?),
- privatisering van winst en socialisering van kosten (denk aan klimaat, infrastructuur en crises),
- machtafwijking in de democratie via lobby, media-invloed en toegang tot besluitvormers,
- en belasting- en marktregels die kapitaal structureel gunstiger behandelen dan arbeid.
De centrale vraag is niet: hoeveel mag iemand bezitten? maar: hoeveel macht mag een individu kopen in een democratie?
Waarom “tegen miljardairs” óók pro-democratie is
Het boek en de website stellen dat het bestaan van miljardairs geen toevallig bijproduct is, maar het voorspelbare resultaat van keuzes in beleid en instituties. Als die keuzes extreme concentratie belonen, dan krijgen we niet alleen ongelijkheid, maar ook een samenleving waarin geld steeds vaker bepaalt welke regels we maken.
“Miljardairs bepalen niet alleen wat er te koop is, maar ook wat er mogelijk wordt gevonden,” aldus Fonteijn. “Ze beïnvloeden hoe we denken over belasting, over publieke investeringen, over wat ‘realistisch’ is. Daarom gaat dit debat niet over individuele personen, maar over grenzen: over spelregels die macht weer bij de samenleving leggen.”
Oproep: introduceer regels die extreme rijkdom voorkomen
Via superrijkenbelasting.nl worden argumenten en voorstellen gebundeld om extreme rijkdom terug te dringen en winsten eerlijker te verdelen. De campagne pleit onder meer voor:
- een stevige, progressieve superrijkenbelasting op (zeer) grote vermogens,
- eerlijke belasting op kapitaalinkomsten en vermogenswinsten, zodat rijkdom niet automatisch sneller groeit dan arbeid,
- aanpak van belastingontwijking en constructies die mega-vermogens buiten schot houden,
- sterkere regels voor eerlijke verdeling van bedrijfswinsten, zodat werknemers en samenleving meedelen in waardecreatie,
- en democratische waarborgen tegen de politieke invloed van grote vermogens (zoals transparantie over lobby en financiering).
Het doel is helder: niet een beetje bijschaven, maar het systeem zo inrichten dat triljonairs simpelweg niet kunnen ontstaan.
Over het boek en de website
Minder macht voor de miljardair! is een scherp, toegankelijk en actueel boek dat de opkomst van extreme rijkdom koppelt aan de vraag hoe democratie en economie weer in balans kunnen komen. De website superrijkenbelasting.nl is het praktische vervolg: een plek waar lezers, journalisten, organisaties en beleidsmakers informatie vinden, argumenten kunnen toetsen en handelingsperspectief krijgen.
“Een economie die innovatie beloont is prima,” besluit Fonteijn. “Maar innovatie is nooit alleen individueel. Het leunt op publieke kennis, infrastructuur, onderwijs, wetgeving en op het werk van velen. Dan is het logisch dat de opbrengsten ook eerlijker terugvloeien. Minder macht voor de miljardair betekent uiteindelijk: meer vrijheid en zekerheid voor de rest.”