De Tweede Kamer wil 1,5 miljoen euro vrijmaken voor extra AED’s in arme wijken om de overlevingskansen bij hartstilstanden te vergroten. Het plan moet ervoor zorgen dat in meer buurten snel een defibrillator beschikbaar is als iemand een hartstilstand krijgt. Dat is een stap in de goede richting, maar een eenmalige investering lost het onderliggende probleem niet op.
Ieder initiatief dat leidt tot meer AED's verdient steun. Maar een apparaat plaatsen is pas het begin. Zonder structureel onderhoud en vervanging verdwijnen veel AED’s na een paar jaar weer uit het straatbeeld. Als we echt levens willen redden, moeten we niet alleen investeren in plaatsing, maar ook in het systeem van onderhoud erachter.
Betrouwbaarheid vaak onderschat
De grootste uitdaging ligt niet alleen in het aantal apparaten, maar ook in de betrouwbaarheid ervan. Batterijen en elektroden moeten periodiek worden vervangen en apparaten moeten worden gecontroleerd. Als daarvoor geen structurele financiering is, raken AED’s na verloop van tijd buiten gebruik. Een eenmalige subsidie, of een subsidie in twee tranches, kan helpen om apparaten te plaatsen, maar garandeert niet dat ze over vijf of tien jaar nog inzetbaar zijn.
Structurele aanpak nodig
De 1,5 miljoen euro is daarom vooral een goede en symbolische eerste stap. Maar als we het overlevingspercentage van 25 naar 75 procent willen brengen, is structureel jaarlijks ongeveer vijf tot tien miljoen euro nodig. Dat klinkt als veel geld, maar afgezet tegen de gezondheidswinst en het aantal levens dat je ermee kan redden, is het relatief beperkt.