De nieuwe Russische aanvallen op de Oekraïense energievoorziening laten zien hoe direct stroomuitval het dagelijks leven van burgers ontwricht. Europa moet energiezekerheid daarom als een veiligheidsvraagstuk behandelen, met weerbaarheid als harde eis bij investeringen. Dat vraagt om verspreide energieopwekking, opslag en eigen Europese productiecapaciteit.
De rekening van kwetsbaarheid
Wie energiebeleid uitsluitend afrekent op de laagste prijs, rekent zich rijk zolang alles goed gaat. De rekening van kwetsbaarheid verschijnt zodra infrastructuur uitvalt of levering onder druk komt te staan. Oekraïne ondervindt daarvan de ingrijpende gevolgen.
Zonne-energie versterkt weerbaarheid
Verspreide zonne-energie kan bijdragen aan een weerbaarder energiesysteem. Zonnepanelen alleen houden bij netuitval de stroom niet aan: daarvoor zijn ook opslag en installaties nodig die zelfstandig kunnen functioneren. Juist die combinatie verdient een vaste plek in de energievoorziening van kritieke locaties, zoals ziekenhuizen en noodopvang.
Productieplek is strategische keuze
Ook de herkomst van de technologie telt. Als Europa zijn energievoorziening wil verduurzamen, maar de daarvoor noodzakelijke productie grotendeels uit handen geeft, bouwt het een nieuwe afhankelijkheid in. Eigen productiecapaciteit behouden is een strategische keuze.
Neem overwogen aanbestedingsbeslissingen
Overheden moeten weerbaarheid en leveringszekerheid daarom structureel meewegen in aanbestedingen en energiebeleid. De goedkoopste aanschaf is niet automatisch de verstandigste investering. Een Europa dat zijn energievoorziening niet kan beschermen, herstellen en zelf helpen opbouwen, houdt zijn weerbaarheid afhankelijk van anderen.
