'Leegstand in verpleeghuizen vraagt om een andere kijk op zorgvastgoed'

Bijna een kwart van de verpleeghuizen kampt met toenemende leegstand, terwijl de vraag naar langdurige zorg groeit. Dat lijkt tegenstrijdig, maar is het niet. De behoefte aan wonen met zorg neemt niet af, maar verandert van vorm. De uitdaging is om zorgvastgoed te ontwikkelen dat beter aansluit bij de woonwensen en zorgbehoeften van vandaag en morgen.

De leegstand zou Nederland wakker moeten schudden. Zorginstellingen kunnen proberen kamers opnieuw te vullen, maar daarmee lossen ze de echte opgave niet op. De vraag verschuift. Dan moet het vastgoed mee verschuiven.

Ouderen willen zo lang mogelijk zelfstandig wonen.

Ouderen willen langer onderdeel blijven van het gewone leven. Dat vraagt om woonomgevingen waar professionele zorg beschikbaar is wanneer dat nodig is, maar waar zorg het dagelijks leven niet bepaalt. Om plekken waar mensen elkaar ontmoeten, waar familie, buurt en netwerk kunnen meedoen en waar verschillende generaties en mensen met en zonder zorgvraag naast elkaar kunnen wonen.

Niet langer vanuit afzonderlijke gebouwen denken

Wie bij leegstand alleen kijkt naar bezettingspercentages, kijkt naar het verkeerde probleem. De vraag is of de bouw en transformatie nog aansluiten bij het zorgsysteem van gisteren, of inspelen op de behoeften van de samenleving van morgen.

Dat vraagt van zorgorganisaties, woningcorporaties, gemeenten en ontwikkelaars dat ze niet langer vanuit afzonderlijke gebouwen of systemen denken. Ze moeten wonen, zorg, welzijn, vastgoed en gemeenschap verbinden vanaf de eerste visie en haalbaarheidsfase.