De Europese Unie wil dat consumentenelektronica en witgoed vaker worden gerepareerd. Dat is goed voor het klimaat en voor de Europese onafhankelijkheid. Nu zijn reparaties vaak duur, en worden consumenten gestraft voor hun duurzame keuzes. De overheid moet consumenten beter informeren over hun opties.
De kosten van een reparatie zijn afhankelijk van welk onderdeel vervangen moet worden. Dat komt ten eerste doordat reparateurs onderdelen voor retailprijzen moeten inkopen. Ten tweede moet de reparateur natuurlijk ook worden betaald. Ten derde profiteren kleine ondernemers minder van schaalvoordelen, waardoor reparatie ook duurder kan zijn. Ten vierde zijn gespecialiseerde vaardigheden nodig. Als je een broek op maat laat maken, dan is dat ook duurder dan alleen de prijs van de stof. En ten slotte worden smartphones steeds complexer, waardoor reparaties tijdsintensiever worden en specifieke onderdelen nodig zijn.
In sommige gevallen is het nog niet heel voordelig om een smartphone te laten repareren. Maar dat kan veranderen. Vanaf 2026 geldt in de EU het Right to Repair: producenten en retailers worden verplicht om reparatie makkelijker te maken. Voorbeelden zijn reparatie na de wettelijke garantietermijn, reserveonderdelen op voorraad hebben en informatie over de reparaties beschikbaar stellen. Dit doorbreekt het monopolie van fabrikanten op onderdelen en kennis, wat de reparatiekosten naar verwachting flink kan laten dalen.
Naast regelgeving is voorlichting essentieel. De overheid moet consumenten uitleg geven over de voordelen van reparatie en refurbished-opties, en de aankoop hiervan stimuleren. Als consumenten weten wat hun mogelijkheden, kosten en garanties zijn, zullen ze vaker kiezen voor reparaties of refurbished – zonder grote verrassingen achteraf.
Reparatie en refurbished zijn niet alleen goed voor de portemonnee, maar ook voor het milieu: ze verminderen e-waste, besparen grondstoffen en dragen bij aan de circulaire economie die Europa in 2050 nastreeft.
