Het coalitieakkoord zegt terecht dat het tijd is om “aan de slag” te gaan maar dat lukt alleen als er ook écht wordt gekozen. Zonder extra middelen en met krimpende capaciteit is het simpelweg niet geloofwaardig om de woningbouw in de versnelling te krijgen.
Al jaren houden gemeenten, corporaties en ontwikkelaars uit voorzichtigheid graag grote zachte planvoorraden aan. Maar die strategie werkt averechts: mensen en middelen raken versnipperd, projecten blijven hangen en de vertraging wordt daardoor deels door de sector zelf veroorzaakt. Wie alles tegelijk wil, krijgt uiteindelijk minder gedaan.
Wat nu nodig is, zijn duidelijke keuzes: per stad en regio scherp selecteren welke projecten de komende jaren écht naar start bouw gaan, en de rest bewust gefaseerd uitzetten in de tijd. Geen papieren ambitie, maar uitvoerbare prioriteit.
Als kabinet, provincies, gemeenten en marktpartijen die keuze gezamenlijk durven te maken, ontstaat er weer lucht in het systeem. Dan kunnen teams focus houden, komt productie wél op gang en krijgen woningzoekenden sneller perspectief.
Als die keuzes níet worden gemaakt, blijft de woningbouw stroperig, lopen tekorten verder op en wordt het zware werk voor professionals steeds moeilijker vol te houden. Zonder prioriteit blijft “Aan de slag” vooral een mooie slogan. Alleen met scherpe keuzes wordt het realiteit.