‘Jaarlijks 6,5% van BBP is voor Nederland niet vol te houden’
AMSTERDAM, 20 februari - De miljarden euro’s die Nederland en andere EU-landen willen uitgeven om de opwarming van de planeet tegen te gaan zullen geen effect hebben. Nederland geeft nu al 33 miljard uit per jaar, en dat moet stijgen tot 52 miljard per jaar, tot en met 2050, om het doel van ‘CO2-neutraal’ te halen.
Dat is niet alleen onhaalbaar, maar het zal ook niet leiden tot significante daling van de wereldtemperatuur in 2100. Dat zei klimaatdeskundige Bjørn Lomborg in een presentatie in Amsterdam afgelopen woensdag.
Lomborg’s boodschap is kortweg: "Global warming is real, we must act now. Maar wat we nu doen is handelen in paniek, en dat leidt nooit tot goede oplossingen."
Hij baseert zijn betoog op modellen van het IPCC. Bij zijn verhaal in Amsterdam haalde Lomborg ook een nieuwe studie aan van adviesbureau McKinsey, getiteld, ‘The net-zero transition, what it would cost, what it could bring,’ gepubliceerd 25 januari 2022. (link)
Daar staat: ‘Uitgaven moeten omhoog van $5,7 biljoen tot gemiddeld $9,2 biljoen per jaar tot 2050.’ Dit is het totaal voor de hele wereld, rijk en arm, aan kapitaalsinvesteringen in fysieke middelen zoals windmolenparken, nieuwe energiecentrales, verzwaring van het elektriciteitsnet, opslag van elektriciteit, oplaadpunten voor auto’s, elektrische auto’s, isolatie, subsidies voor isolatie, etc.
Voor Nederland komt dat dus neer op 52 miljard euro per jaar aan overheidsuitgaven, subsidies en private investeringen. (sheet 2) Voor de context: de begrotingen van de ministeries van Economische Zaken en Klimaat (6,7 miljard), Infrastructuur en Water (10,3 mrd), Justitie en Veiligheid( 15,3 mrd) en Defensie (12,4 mrd) zijn bij elkaar 44,7 miljard. Anders gemeten: 52 miljard euro is 6,5% van ons BBP.
Lomborg illustreerde ook hoe - volgens IPCC-modellen - de voorgenomen vermindering van broeikasgassen door de EU, zelfs als die daadwerkelijk plaatsvindt, vrijwel geen effect zal hebben op de wereldtemperatuur in 2100. Dit voornamelijk omdat driekwart van de uitstoot de komende 80 jaar zal komen van landen buiten de OESO. (sheet 1)
Hij waarschuwt dat politici volharden in het doen van beloftes die praktisch niet haalbaar zijn. Hij citeert UNEP, het VN-Milieuprogramma, dat de afgelopen tien jaar een ‘verloren decennium’ noemde. (sheet 3)
Emissies zijn nu op het niveau dat werd voorspeld in 2005, in het scenario ‘onveranderd beleid.’ De trend in wereldwijde emissies is de afgelopen tien jaar niet wezenlijk veranderd, aldus UNEP. Dit ondanks goede voornemens die werden vastgelegd in onder andere het Akkoord van Parijs.
Lomborg zegt: klimaatverandering bestaat, het komt door ons, het is een probleem maar geen existentiële bedreiging. Wat moeten we dan wel doen? Veel meer investeren in adaptatie (dijken bouwen, uiterwaarden aanleggen, etc) want het verleden heeft geleerd dat dat werkt – vergelijk Nederland en Bangladesh. Het zijn bovendien lokale investeringen, dus politiek makkelijker te realiseren. CO2-uitstoot is een mondiaal fenomeen, en coördinatie van beleid op wereldschaal is traag en taai.
Verder, zegt hij: stuur subsidies naar innovaties. Kleine bedragen voor veel projecten. Vertrouw op de innovatiekracht van bedrijfsleven en wetenschap. Volgens Lomborg is er nog voldoende tijd om dat aan te jagen en daarmee de ernstige gevolgen van klimaatverandering tegen te gaan.
Lomborg sprak afgelopen woensdag op de vierde ‘Bicker Brain Session,’ georganiseerd door Michiel Bicker Caarten, uitgever van de nieuwsbrief ‘De Bicker.’