'Nederland houdt achterstand van mensen met een beperking in stand'

• Movisie

Nieuw onderzoek van het RIVM laat zien dat mensen met een beperking minder vaak betaald werk hebben, vaker een laag inkomen en minder kansen in het onderwijs. Niet hun beperking, maar de ontoegankelijke samenleving is vaak de grootste belemmering. Toegankelijkheid en inclusie moeten daarom een vanzelfsprekend onderdeel worden van beleid en praktijk.

Niet de beperking maar de drempels

Tien jaar na het VN-verdrag Handicap zijn gelijke kansen nog altijd geen werkelijkheid. Het RIVM-onderzoek laat zien dat de achterstand van mensen met een beperking niet alleen wordt veroorzaakt door hun beperking, maar vooral door drempels die we als samenleving in stand houden. Te vaak wordt gekeken naar wat mensen met een beperking niet kunnen, terwijl de samenleving nog niet toegankelijk genoeg is.

Anders kijken

Inclusie vraagt om een andere manier van kijken: niet de beperking van de persoon staat centraal, maar de toegankelijkheid van de samenleving. Toegankelijkheid en inclusie moeten een vanzelfsprekend onderdeel worden van beleid en praktijk.

Toegankelijkheid vanaf de start

Overheden, werkgevers, onderwijsinstellingen en maatschappelijke organisaties hebben daarin ieder een verantwoordelijkheid. Dat betekent dat zij toegankelijkheid vanaf het begin meenemen bij het ontwikkelen van beleid, gebouwen, digitale diensten en voorzieningen.

Uitsluiting door keuzes

Zolang een opleiding niet toegankelijk is, een website niet bruikbaar, of een werkgever geen aanpassingen wil doen, sluiten we mensen uit. De achterstand ontstaat dan niet door de beperking zelf, maar door keuzes die wij als samenleving maken. Als toegankelijkheid geen vanzelfsprekend uitgangspunt wordt, blijven mensen met een beperking ook de komende jaren minder kansen krijgen. Dan blijven gelijke rechten vooral een belofte op papier.