De verontwaardiging over de moord op vrouwen en meiden is terecht. Femicide is een groot maatschappelijk probleem. Belangrijk is dat mensen bij femicide het eerlijke verhaal aan elkaar vertellen. Alleen dan kunnen we het probleem bij de wortel aanpakken.
Femicide kent verschillende vormen. Het gaat over dodelijk geweld op straat, (ex-)partnergeweld, maar het kan ook gaan over het doden van transvrouwen, sekswerkers, dochters en moeders of, zoals recent, het doden van de 29-jarige jonge vrouw uit Amsterdam.
Meerderheid van plegers fataal geweld is man
Het eerlijke verhaal is dat 60 procent van de vermoorde vrouwen door de eigen (ex-)partner is gedood. Naast de (ex-)partner kunnen vrouwen en meiden ook worden vermoord door ouder(s) of overige familieleden. Het is bekend dat 80 procent van de vermoorde vrouwen om en nabij het huis is omgebracht. Vrouwen en meiden zijn onveiliger achter hun eigen voordeur dan op straat.
De meerderheid van de plegers van fataal geweld tegen vrouwen is man. In de periode 2021-2025 zijn daarnaast meer vrouwen in Gelderland vermoord dan in Utrecht. Per 100.000 inwoners lopen vrouwen in Rotterdam het grootste risico, gevolgd door vrouwen in de provincie Zeeland. De meeste vrouwen zijn door een steekwapen omgebracht, gevolgd door fatale verwurging.
Femicide gaat over ongelijke machtsverhoudingen
Femicide gaat over dwingende rollenpatronen en verwachtingen over hoe vrouwen en mannen zich horen te gedragen, ook ten opzichte van elkaar. Het gaat over ongelijke machtsverhoudingen en normen over hoe je je hoort te gedragen.
Vrouwen lopen een groter risico op femicide als zij besluiten een relatie van dwingende controle te beëindigen. Of, zoals een pleger van dodelijk partnergeweld vertelt: “ik dacht, als ik jou niet kan krijgen, dan niemand”. Femicide moeten we aanpakken door naar deze oorzaken van macht en ongelijkheid te kijken.