Het personeelstekort in de ouderenzorg loopt op. Er is nu al een tekort van tienduizenden zorgmedewerkers en als er niets verandert, loopt dit de komende tien jaar op tot in de honderdduizenden. Technologie, nieuwe innovatieve woonconcepten en informele zorg helpen weliswaar, maar toch blijft extra personeel hard nodig. Arbeidsmigratie is daarbij geen wondermiddel, maar we kunnen het ons niet veroorloven om deze oplossing te laten liggen. Maak daarom de route voor buitenlandse zorgprofessionals sneller, duidelijker en menselijker.
Nederland loopt vast op arbeidsmarkt en zorgvraag
Barbara Baarsma stelt in het FD dat veel Europese landen al langer begrijpen dat toegang tot buitenlands talent nodig is voor groei. Nederland loopt juist vast. De instroom van kennismigranten is sinds 2022 met 40 procent gedaald. Dat raakt ook de ouderenzorg, waar de arbeidsmarkt al onder grote druk staat. De druk is zichtbaar. Het ziekteverzuim in de zorg lag volgens het CBS in het eerste kwartaal van 2026 op 9,9 procent. De vacaturegraad steeg naar 42 vacatures per 1.000 zorgmedewerkers. Tegelijk groeit de vraag naar ouderenzorg snel. De beroepsbevolking blijft naar verwachting stabiel of krimpt.
Buitenlands zorgpersoneel als noodzakelijke aanvulling
Nederland moet gerichter buitenlands zorgpersoneel aantrekken. Dat vraagt om snellere erkenning van diploma's, duidelijke taaleisen, goede begeleiding op de werkvloer en heldere routes naar registratie. Arbeidsmigratie lost het personeelstekort niet volledig op. Het kan wel helpen om de zorgkloof kleiner te maken.
Andere oplossingen helpen, maar zijn niet genoeg
Technologie, domotica, nieuwe woonzorgconcepten, informele zorg en inzet vanuit het sociaal domein helpen om de druk te verlagen. Deze oplossingen vullen elkaar aan. Ze dichten de zorgkloof alleen niet helemaal, omdat de vraag naar ouderenzorg sneller groeit dan het beschikbare personeel.
Nederland kan leren van andere landen
Nederland gebruikt buitenlands zorgpersoneel veel minder dan vergelijkbare landen. Ierland, Zwitserland en het Verenigd Koninkrijk tonen dat gerichte werving wel degelijk kan bijdragen aan de beschikbaarheid van zorg. Nederland blijft achter door lange procedures, hoge eisen, beperkte begeleiding en onzekerheid over diploma-erkenning.
