Topwetenschappers over de toekomst van de sociale zekerheid

• Stichting Instituut Gak

Een solide sociaal vangnet is essentieel is om in tijden van crisis schokken op te vangen, maar uitdagingen zoals de coronapandemie maken duidelijk dat een incidentele en gefragmenteerde aanpak niet volstaat. Er is een nieuw bouwplan nodig voor een sociale zekerheid naar menselijke maat. De contouren van dat bouwplan worden geschetst in het recent gepubliceerde boek ‘De toekomst van de sociale zekerheid: de menselijke maat in een solidaire samenleving’, geschreven door topwetenschappers verbonden aan Instituut Gak.

De stabiliteit van de sociale zekerheid staat onder druk door veranderingen die zich in hoog tempo opdringen: technologische vooruitgang, flexibilisering van arbeidsrelaties en langer doorwerken. Bovendien wordt het stelsel op de proef gesteld door de coronapandemie en haar nasleep, die sociaal kwetsbaren extra hard raken in inkomen, gezondheid en welzijn. Deze ontwikkelingen onderstrepen het belang van stabiele kaders, zoals een constitutionele en grondrechtelijke verankering van sociale zekerheid. Hiertoe behoort ook het Europees kader, want sociaaleconomische bedreigingen hebben vaak grensoverschrijdende oorzaken en moeten door internationale samenwerking worden gekeerd.

Dit boek - onder redactie van prof. dr. Ernst Hirsch Ballin, prof. dr. Teun Jaspers, prof. dr. André Knottnerus en dr. Harriet Vinke - komt tot de conclusie dat de tijd van systeemloze bijstellingen moet worden afgesloten. Op grond van een serie toekomstverkenningen worden contouren geschetst voor samenhang en stabiliteit van het stelsel van sociale zekerheid. Sociale bescherming naar menselijke maat, solidariteit en bescherming van werk en werkgelegenheid blijven hierbij de essentiële ijkpunten.

Hardcover I ISBN 978-94-6290-928-1 I 300 pagina’s

Een pdf van het boek vindt u in de Kennisbank van Instituut Gak:

https://www.instituutgak.nl/kennisbank

  • Bijlage: inhoudsopgave ‘De toekomst van de sociale zekerheid: de menselijke maat in een solidaire samenleving’