Werkgevers merken het vaak pas te laat op als het niet goed gaat met een medewerker of vragen er niet naar als zij wel waarnemen dat er iets anders is. Die mentale klachten hebben niet alleen impact op de hoogte van het ziekteverzuim, maar op de instroom naar de WIA. Het probleem is dus nog groter dan zichtbaar is in de reguliere verzuimcijfers. Daarom moeten werkgevers alerter zijn op signalen, maar vooral ook hun werknemers activeren om bewust bezig te zijn met hun mentale gezondheid.
De werkelijke kosten van uitval
De werkelijke kosten van uitval worden vaak onderschat. Die kosten zijn vaak verspreid over verschillende afdelingen, budgetten en verantwoordelijken. Daardoor ontbreekt geregeld het totaalbeeld, waardoor de financiële impact van langdurig verzuim in de praktijk aanzienlijk groter kan zijn dan veel organisaties denken en verzuim nu nog weleens niet zo serieus genomen wordt als zou moeten.
Interventies moeten samen gaan met het grijpen van de eigen regie
Tegelijkertijd investeren werkgevers wel degelijk steeds meer in ondersteuning, begeleiding en preventie. Dat is een positieve ontwikkeling, maar de echte oplossing ligt niet in het blijven stapelen van voorzieningen en interventies. Duurzame inzetbaarheid ontstaat pas wanneer ondersteuning hand in hand gaat met eigen regie van de werknemer.
Werknemers moeten zelf signalen herkennen en delen
Uiteindelijk zijn het mensen zelf die signalen moeten herkennen, keuzes moeten maken en in actie moeten komen wanneer dat nodig is. Werkgevers kunnen daarbij faciliteren, stimuleren en ondersteunen, maar zij kunnen die verantwoordelijkheid niet overnemen.
De grootste winst zit daarom niet in méér interventies, maar in het activeren van je medewerkers, het versterken van eigenaarschap en het doorbreken van gedragspatronen die uitval in stand houden. Alleen dan vergroten we duurzaam het arbeidsperspectief van mensen en voorkomen we dat tijdelijke psychische klachten uitgroeien tot langdurige uitval.