Niet alleen het aantal ouderen neemt toe in Amsterdam, maar ook het aantal mensen met dementie. Nu al wonen er 9.800 mensen in Amsterdam met dementie en in 2050 neemt dat aantal toe naar 20.000.
We weten dat vooral alleenwonenden met dementie kwetsbaar zijn. Alleenwonenden hebben minder vaak een casemanager dementie die hen begeleidt. De casemanager is bij uitstek de persoon voor ondersteuning om het thuis langer en prettiger vol te houden. Uit onderzoek weten we dat alleenwonenden met dementie zich een minder gewaardeerd lid van de samenleving voelen dan samenwonende mensen met dementie. Eenzaamheid ligt op de loer en beïnvloedt welzijn en gezondheid. Als er nog geen diagnose is gesteld, kunnen signalen van dementie minder snel worden opgemerkt. Zonder diagnose kunnen hulp, zorg en ondersteuning niet in gang worden gezet.
Amsterdam kan met gericht beleid zorgen voor veel laagdrempelige plekken in de buurt waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Het is belangrijk om sociaal en mentaal actief te blijven, ook als je dementie hebt. Het helpt als die ontmoetingsplekken dementievriendelijk zijn en de mensen die er werken dementie weten te herkennen. Zo kunnen vrijwilligers en medewerkers een oogje in het zeil houden en signaleren als het niet goed gaat met de persoon in kwestie.
Alzheimer Nederland maakt zich met name zorgen over de onzichtbare groep mensen met dementie. Deze mensen zijn vaak alleen, raken in een isolement en zijn niet in zicht bij de huisarts of anderen. Daarom is het belangrijk dat welzijnsorganisaties ook op zoek gaan naar deze mensen. Neem echt een kijkje achter de voordeur. Werk hierin samen met de huisarts, de plek waar mensen als eerste heengaan met zorgen om hun geheugen. Ook buren kunnen elkaar helpen door naar elkaar om te kijken en oog te houden voor met name de oudere mensen in de straat of wijk.