Het UWV kan niet zomaar stoppen met herbeoordelingen van arbeidsongeschikten, zoals het heeft aangekondigd - dat vormt een bedreiging van ons unieke stelsel arbeidsongeschiktheid. Werknemers en werkgevers, die er beide financieel bij inschieten, zijn nu de dupe van een organisatie die gewoon haar werk niet doet. Dat is oneerlijk en ondermijnt de solidariteit die nodig is voor de samenleving waar we in Nederland voor staan.
Het UWV moet die herbeoordelingen weer oppakken, dat is zijn taak. Dus niet alleen de nieuwe aanmeldingen en de schrijnende gevallen, zoals de organisatie zelf oppert. Als dat niet gebeurt dienen werknemers en werkgevers die de dupe zijn gecompenseerd worden. Dat legt de pijn bij de overheid - die kan het UWV immers aan het werk zetten.
Als we deze ontwikkeling toestaan belanden we in een situatie waarin mensen, die thans een arbeidsongeschiktheidsuitkering hebben, onnodig in die uitkering blijven zitten. De prikkel om weer te gaan werken verdwijnt. Dat geldt evenzeer de werkgevers die niet meer worden beloond voor re-integratie inspanningen. Bovendien kunnen uitkeringsgerechtigden die blijvend arbeidsongeschikt zijn geworden zonder herbeoordeling ook geen beroep doen op de wet Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten, de regeling die juist voor schrijnende gevallen is bedoeld.
We moeten mensen blijvend activeren om weer aan de slag te gaan. Het alternatief is de terugkeer naar vroeger met een onbetaalbare WAO. Als je zoveel mensen in de WIA houdt, wie moet het werk dan doen?
Als het UWV de herbeoordelingen niet oppakt, zorg dan in elk geval dat werkgevers worden gecompenseerd. Dan accepteert de samenleving wellicht dat er uitkeringen worden verstrekt aan mensen die daar wellicht feitelijk geen recht op hebben. Dat kan een politieke keus zijn. Maar zolang die keuze niet wordt gemaakt moeten we alles doen om ons mooie stelsel in stand te houden.